બ્રજ ભયો-મહરિકૈ પૂત

બ્રજ ભયો-મહરિકૈ પૂત જબ યહ બાત સુની ॥

સુનિ આનંદે સબ લોગ ગોકુલ ગણિત ગુની ॥

બ્રજ પૂરબ પૂરે પુન્ય રૂપી કુલ સુથિર થુની ॥

ગ્રહ લગન નક્ષત્ર બલિ સોધિ કીની વેદ ધુની ॥૧॥

સુનિ ધાઈ સબ બ્રજનારિ સહજ સિંગાર કિયેં ॥

તન પહરેં નૌતન ચીર કાજર નૈન દિયેં ॥

કસિ કંચુકી તિલક લિલાટ શોભિત હાર હિયેં કર કંકણ કંચન થાર મંગલ સાજ લિયેં ॥૨॥

વે અપને અપને મેલ નિકસીં ભાંતિ ભલીં ॥

માનોં લાલ મુનિનકી પાંતિ પિંજરન ચૂર ચલીં ॥

વે ગાવેં મંગલગીત મિલિ દશ પાંચ અલીં ॥

માનોં ભોર ભયૌ રવિ દેખિ ફૂલી કમલ કલીં ॥૩॥

ઉર અંચલ ઉડત ન જાન્યો સારી સુરંગ સુહીં ॥

મુખ માંડ્યો રૌરી રંગ સેંદુર માંગ છુહીં ॥

શ્રમ શ્રવનન તરલ તરૌના બેની શિથિલ ગુહીં ॥

શિર બરષત કુસુમ સુદેશ માનો મેઘ ફુહીં ॥૪॥

પીય પહલેં પૌહોંચીં જાય અતિ આનંદ ભરીં ॥

લઈ ભીતર ભવન બુલાય સબ શિશુ પાઁય પરીં ॥

એક બદન ઉધારિ નિહારત દેત અસીસ ખરી ॥

ચિરજીયો યશોદાનંદ પૂરન કામ કરી ॥૫॥

ધન્ય ધન્ય દિવસ ધન્ય રાત્ર ધન્ય યહ પહર ઘરીં ॥

ધન્ય ધન્ય મહરિજૂકી કૂઁખ ભાગિ સુહાગ ભરીં ॥

જિન જાયો એસૌ પૂત સબ સુખ ફલન ફરીં ॥

થિર થાપ્યો સબ પરિવાર મનકી શૂલ હરીં ॥૬॥

સુનિ ગ્વાલન ગાય બહોરિ બાલક બોલિ લિયે ॥

ગુહિ ગુંજા ઘસિ વનધાતુ અઁગ અઁગ ચિત્ર ઠયે ॥

શિર દધિ માખનકે માઁટ ગાવત ગીત નયે ॥

સંગ ઝાંઝ મૃદંગ બજાવત સબ નંદ ભવન ગયે ॥૭॥

એક નાચત કરત કુલાહલ છિરકત હરદ દહી ॥

માનોં બરખત ભાદોંમાસ નદી ઘૃત દૂધ બહી ॥

જાકો જહીં જહીં ચિત્ત જાય કૌતક તહીં તહીં ॥

રસ આનંદ મગન ગુવાલ કાહૂ બદત નહીં ॥૮॥

એક ધાય નંદજૂપે જાય પુનિ પુનિ પાઁય પરૈં ॥

એક આપ આપુહિં માઁઝ હઁસિ હઁસિ અંક ભરૈં ॥

એક અંબર સખહી ઉતારિ દેત નિશંક ખરૈં ॥

એક દધિરોચન ઓર દૂવ સબનકે શીશ ધરૈં ॥૯॥

તબ નંદ ન્હાય ભયે ઠાડે અરુ કુશ હાથ ધરૈં ॥

નાંદીમુખ પિતર પુજાય અંતર સોચ હૌં ॥

ઘસિ ચંદન ચારુ મઁગાય વિપ્રન તિલક કરૈં ॥

વર ગુરુજન દ્વિજન પહરાય સબનકે પાઁય પરૈં ॥૧૦॥

ગન ગૈયા ગિની ન જાય તરુન સુબચ્છ બડી ॥

નિન ચૈઁ યમુનાજૂકે કાછ દૂને દૂધ ચઢી ॥

ખુર રૂપે તાંબે પીઠ સોને સીંગ મઢી ॥

તે દીની દ્વિજન અનેક હરખિ અસીસ પઢી ॥૧૧॥

તબ અપને મિત્ર સુબંધુ હઁસિ હઁસિ બોલિ લિયે ॥

મથિ મૃગમદ મલય કપૂર માથેં તિલક કિયે ॥

ઉર મણિમાલા પહરાય બસન વિચિત્ર દિયે ॥

માનોં બરષત માસ અષાઢ દાદુર મોર જિયે ॥૧૨॥

વર બંદી માગધ સૂત આંગન ભવન ભરે ॥

તે બોલેં લૈ લૈ નામ હિત કોઊ ના બિસરે ॥

જિન જો જાઁચ્યૌ સો દીની રસ નંદરાય ઢરે ॥

અતિ દાન માન પરધાન પૂરન કામ કરે ॥૧૩॥

તબ રોહિની અંબર મંગાય સારી સુરંગ ધની ॥

તે દીન બધૂન બુલાય જૈસી જાય બની ॥

વે અતિ આનંદિત બહોરિ નિજ ગૃહ ગોપ ધની॥

મિલિ નિકસીં દેત અસીસ રુચિ અપુની અપુની ॥૧૪॥

તબ ઘરઘર ભેરિ મૃદંગ પટહ નિસાન બજે ॥

વર બાંધી વંદનમાલ અરુ ધ્વજ કલશ સજે ॥

તબ તા દિનતેં વે લોગ સુખ સંપતિ ન તજે ॥

સુનિ સૂર સબનકી યહ ગતિ જે હરિ ચરન ભજે ॥૧૫॥