ગોકુલતેં ગાજત બાજત

ગોકુલતેં ગાજત બાજત યુવતિનકે યૂથ લિયે નંદરાની ફૂલિ ફૂલિ રાવલમેં આઈ ।

સુનિ સુનિ ચહુઁદિશિતેં નારી દૌરીં દેખનકોં સબૈ એકસાર પાઁય પરસનકોં ધાઈ ॥૧॥

પાછે વૃષભાન દ્વાર પૌરી આય ઠાડેં ભયે ઔર બોલિ જો બડેડી સનમુખ પઠાઈ ।

દેખત નંદરાની મનહીં મન મુસિક્યાની આદર દૈ પાન ગહે ભવન માઁઝ લાઈ ॥૨॥

નિકટ જાઈ લલી દેખિ સબહિન મનમેં અબરેખિ અબ ભઈ સાઁચી બાત સુખ સમૂહ બ્રજમેં ।

યહ સુનિ જન મોહન અંગ-અંગ આનંદ ભર્યો ગયૌ જાય વૃષભાનજૂપૈ લોટત પદ રજમેં ॥૩॥