રાજા એક પંડિત

રાજા એક પંડિત પૌરિ તિહારી ॥

ચાર્યૌ વેદ પઢત મુખપાટી હૈ વામન વપુધારી ॥૧॥

અપદ દ્વિપદ પશુ ભાષા જાનત સૂરજ કોટિ ઉજારી॥

નગરનમેં નરનારી મોહે અવગતિ અલપ અહારી ॥૨॥

સુન ધુનિ બલિરાજા ઉઠિધાયે આહુતી યજ્ઞ બિસારી ॥

દિવ્ય રૂપ દેખ્યૌ જુ વિપ્રકૌ કીયૌ દંડૌત જુહારી ॥૩॥

ચલિયે વિપ્ર જહાઁ યજ્ઞવેદી બહુત કરી મનુહારી ॥

જો માઁગૌ સો દૈહુઁ તુરત હી હીરા રતન ભંડારી ॥૪॥

રહો રહો રાજા અધિક ન કહીયે દોષ લગત હૈ ભારી ॥

તીન પેંડ વસુધા મોહિ દીજૈ જહાઁ રચોં ધર્મસારી ॥૫॥

શુક્ર કહૈ સુનિયૈ બલિ રાજા ભૂમિકૌ દાન નિબારી ॥

યહ તૌ વિપ્ર ન હોય આપુહી આયે છલન મુરારી ॥૬॥

કીજૈ કહા જગતગુરુ યાચૈં આપુન ભયે ભિખારી ॥

લૈ ઉદક સંકલ્પ જો કીનૌ વામન દેહ પસારી ॥૭॥

જયજયકાર ભયૌ ભૂમાપત દ્વય પેંડ ભઈ સારી ॥

એક પેંડ તુમ દેહુ તુરત હી કે બચનન સતહારી ॥૮॥

સત નહીં છાંડૌ સતગુરુ મેરે નાપૌ પીઠ હમારી ॥

સૂરદાસ પ્રભુ સર્વસ્વ દીનૌ પાયૌ રાજ પતારી ॥૯॥